Make your own free website on Tripod.com
Islamist Marxist

Masood Rajavi
Mojahed Khalgh
Mosadeghi

Karim Sanjabi
National Front
Mosadeghi

Dariush Foroohar
Peopl'e Party
Moslem-Mosadeghi

Mehdi Bazargan
Liberation Front
Western

Ramsey Clark
Liberal
Islamist Terror

Ayat-Allah!!
Khoemini-Hendi
Reform | Oxymorons | Riots | Terrorism
Persian text: from View menu in Internet Explorer or OutLook, select Encoding, then Unicode (UTF-8) <--
You are here: | See also:.
05-Jun-03 Riots 15-Kho-1342

18-Aug-02 Rex theater
26-Jul-02 Madani, Seyed Ahmad

Sedition of June 05th 1963 the seeds of 1979 Rebellion


The ancient Persians once considered June as a joyous month, yet the few void of Iranian values turned a day of this month to mark one of the most dreadful events of our recent history.
05-Jun-1963 [15 Khordad 1342] was the start of the dark era. Where only injustice and misery is taking place in Iran. The late Shah foresaw these days as Grand Terror [Vahshat Bozrog]..

The sedition by Shiite clerics was a reaction to the following legislations proposed by the government:
- To form Local Hall of Justice in municipalities.
- Women's right to vote.
- The phrase Qoran to be replaced with the term Holy Book for military oath.

The Shiite clerics were against the proposal because:
- Local disputes (i.e. in villages) were referred to Mullahs (common clergy) whose verdict was influenced by religious donations. Mullahs had assumed judicial power based on edicts and their interpretation of Qoran.

- According to religious interpretation where Eve was made of Adam's rib, the Iranian women were considered as second-class citizen (incompetent as mentally ill individuals) to testify as a complete person in Shariat (canonical court). A clear case of sexual discrimination that was to be removed when Shah would grant women the right to vote.

- The non-Muslim citizens of Iran (Christians, Jews, Zoroastrians and Bahaii) once drafted to serve in Army; were lying in pledge ceremony when swearing to Qoran. This was a religious discrimination and a clear violation of a person's right to practice their faith. The proposal by government would provide allow all Iranians (both Moslems and non-Moslems) to serve the nation without having to lie in the pledge ceremony.

Khomeini called a meeting in the religiously zealot city of Qom at the home of Abdolkarim Haeri. He then convinced enough clerics that ratification of such legislation is indeed a direct threat to Shiite Mullah power and income.

09-Oct-1963 Mullahs sent a telegraph to Shah asking him to veto such laws if passed by Parliament. Shah replied that their message got forwarded to the government.

06-Nov-1963 Khomeini then wrote the following telegraph to Shah and then Prime Minister Asadolah Alam.
"... The current Prime Minister, Mr. Alam's assumption is that by replacing the phrase Holy Qoran to the term Holy Book, there is a chance to cast Qoran as unofficial and to make it equivalent to Avesta (of Zoroastrians), Bible or other such astray books.
My mandate is to care for the nation of Islam. I, therefore bring it to His Majesty's attention to not trust the cajoling of those who act against religion and the law.
Correlating such acts to His Majesty discredits the Constitution, which is the guarantor of the nation and the throne ..."


In absence of a decisive response by the government to his letter, Khomeini next called for the Cabinet and Parliament to dissolve.

Government preparation for a general referendum and people's support for reforms (as outlined in the White Revolution) was confronted by Shiite clerics proclaiming that such referendum is a threat to Islam and Qoran.

At Behbahani's house, one of the clerics Falsafi addressed the crowd by stating:
"...One would go mad, only if you know what kind of crime they intend to commit through this referendum.
They intend to once again martyr Saint Hosein and imprison Zeynab in Karbala.
The business district will be closed in protest to such illegal referendum..."


The unrest soon involved those at Tehran University. Their slogan was:
We abide by Qoran; not by referendum


Khomeini was glad to hear of the clashes with the police, he uttered
"...Thank God that the regime is loosing face, for this is exactly what I wanted..."

27-Feb-1964 Shah in his speech referred to the rebel-rousers as
"Fundamentalist Darkness" and pledged to support Iranian women's right to vote and their right for self-determination.

Shiite clerics banned the New Year celebration. Khomeini's message was:
"...The ruling apparatus has violated Islam's holy edicts and intends to rape Qoran's ordinance.
Muslim's honor (implying wife, sister, daughter) is at the verge of disgrace.
The encroaching apparatus intends to dishonor virtuous women to bring shame to Iranian nation. The encroaching apparatus intends to ratify the proposal for granting equal rights to men and women.
This means to step on crucial commands of Islam and Qoran. This means to recruit 18 year old girls to mandatory service and drag them into soldier's barricades.
This means to take young Moslem and virtuous girls into corruption (prostitution) centers. I announce this New Year as a time for Moslems to mourn ..."


22-May-1963 There was a meeting at Khomeini's home which coincided with Saint Jafar (Jeffery) Sadegh death anniversary.
Clerics harsh attacks on the government lead to clashes with the police and subsequent death of 2 people at Feyziyeh. Khomeini seized the opportunity and asked other Mullah collaborators to foment Shiite masses into reaction during the religious month of Moharam by amplifying the Feyziyeh incident.

Khomeini dispatched his agents to the following cities:
Khamenie (the present so called Supreme Leader) to Birjand
Bahonar, Mohamad Javad to Hamedan
RabaniAmlashi to Kashan
Doayi, Mahmood to Kerman

In his speech at Feyziyeh school on the anniversary of Ashoora (climax of Shiite self-flagellation) Khomeini told the crowd that:
"...The government does not want Qoran in this country. They do not want Islamic clerics; they do not want law of Islam. They oppress us.
They want to remove clergyman. Mr. Shah, they want to introduce you as a Jew..."


Khomeini was arrested in Qom. His co-conspirators set Army vans on fire and rallied in Tehran at Rey Street, Amir Kabir, Baharestan, Financial district, Toopkhaneh and Mokhber oldoleh area.
They set ablaze the Jewish stores selling musical instruments in Cyrus Street. A group of agitators at the Ark roundabout attacked the radio station and tried to capture the police stations to arm themselves. Two of their lead thugs were Tayeb Haj Rezayi and Esmael Rezayi.

Khomeini was sentenced to death but he soon was given the title of Ayatollah by other Ayatollahs and departed to Turkey; finally settling in Iraq.
Fifteen years later he instigated more unrest and ordered his terrorists to burn down the Rex movie theater where 300 people died in Abadan. The only city whose people had not welcomed his call to rise against the Shah.


Eshghi-Sanati, Khanak - PhD.

RtKhanak15KhordadEnP.lbi


Subscribe to e_Bulletin_Iran
Powered by groups.yahoo.com
بنام ايران

ريشه شورش 22 بهمن: آشوب 15 خرداد 1342 قم

خردادماه که نزد نياکان ما يادآور جشن خردادگان بوده است، در 15 خرداد 1342 بدست تازی پرستان به روز آشفتگی و اندوه کشانده شد
اين تيره روز، آغاز شوربختی هايی بود که از 22 بهمن 1357 همه شاهد آن هستيم
ـ 1 ـ تبعيض عليه بانوان
ـ 2 ـ کشتار دلاوران ارتش
ـ 3 ـ نابودی کشاورز

آشوب 15 خرداد توسط واپسگرايان مذهبی واکنشی بود به پيشنهادنامه ( لايحه ) انجمن های ايالتی و ولايتی که به بانوان ايران حق رای داده ميشد. اين پيشنهاد در 16 مهرماه 1341 به پذيرش هيئت دولت رسيد
سردسته آشوبگران، خمينی که پی بهانه بود تا آرامش را بهم بزند، دو دستاويز پيدا کرده بود
ـ 1 ـ دادن حق رای به بانوان
ـ 2 ـ درآيين سوگند ارتش، بجای " قرآن"، واژه کتاب آسمانی گفته شود

خمينی در خانه شيخ عبدالکريم حائری در قم، پيشنهاد دولت در برپايی انجمن های ايالتی و ولايتی را بند و بستی بيم آور بر ضد اسلام دانست و آخوندک های ديگر را برانگيخت
در 17 مهرماه، آخوند خمينی در نامه ای به شاه خواستار لغو لايحه دولت شد. شاه پاسخ داد که تلگراف خمينی را به دولت فرستاده است
در 15 آبان، خمينی دو تلگراف يکی برای شاه و ديگری برای نخست وزير، اميراسدالله علم فرستاد

در نامه به شاه می خوانيم
آقای اسدالله علم نخست وزير وقت گمان کرده است که با تبديل کلمه " قرآن مجيد" به کتاب آسمانی در ( سوگند سربازی ) ممکن است قرآن کريم را از رسميت انداخت و اوستا، انجيل و بعضی کتاب ضاله را قرين آن و يا بجای آن قرار داد. اينجانب بحکم خيرخواهی برای ملت اسلام، اعليحضرت را متوجه ميکنم به اينکه اطمينان نفرماييد به عناصری که با چاپلوسی و اظهار چاکری و خانه زادی ميخواهند تمام کارهای خلاف دين و قانون را به اعليحضرت نسبت دهند و قانون اساسی را که ضامن مليت و سلطنت است با تصويب نامه ی خائنانه و غلط از اعتبار بيندازند

ولی دولت پاسخی استوار به اين ياوه گو نداد و چون خمينی خاموشی را شوند خرسندی دانست؛ پا فراتر نهاد و اگر در آغاز لغو پيشنهادنامه را ميخواست، اکنون کناره گيری دولت و پس از آن بسته شدن مجلس شورا و سنا را خواستار شد

با آغاز همه پرسی ( رفراندوم ) و بسيج نخستين آيين نامه ی انقلاب سفيد، آخوندها بيشتر به تکاپو افتادند تا به هر بهايی که شده از آن جلوگيرند. در شب نامه های خود گفتند و در ميان مردم پراکندند که
اين رفراندوم اجباری مقدمه يی برای از بين بردن مواد مربوط به مذهب است و علمای اسلام وظيفه دارند که هر وقت برای اسلام و قرآن احساس خطر کردند، به مردم گوشزد نمايند

اينبار آخوند فلسفی پندفروش ( واعظ ) در خانه آخوند بهبهانی پشت بلندگو رفت و چنين گفت
اگر شما بدانيد که با اين رفراندوم چه جنايتی ميخواهند مرتکب شوند، ديوانه می شويد. آنان ميخواهند بار ديگر حسين را بکشند، زينب را اسير کنند و صحرای کربلايی برپا کنند. مرگ بر خفقان. بازار از امروز به مدت سه روز به نشان اعتراض به رفراندوم غير قانونی تعطيل خواهد بود

هنگام همه پرسی انقلاب شاه و مردم، آشوب برپا کردند. فتنه به دانشگاه تهران و از آنجا به قم که کانون دسته بنديهای آخوندی است رسيد. بازار هم بسته شد و روز سوم درگيری پديد آمد. نمايش دهندگان داد ميزدند
ما پيرو قرآنيم، رفراندوم نمی خواهيم

آخوند خمينی از شنيدن درگيری ميان شعار دهندگان و نظاميان، شادمان بود و چندبار گفت
الحمدالله رژيم خود را رسوا کرد و من همين را ميخواستم

روز 8 اسفندماه 1342، شاه در سخنرانی خود آنانرا ارتجاع سياه ناميد و گفت
در واقع آخرين ننگ اجتماعی ايران را در انتخابات آينده بر طرف خواهيم کرد و بانوان در سرنوشت خود و کشورشان شريک خواهند بود

ولی آخوندها همچنان و با شتاب سرگرم شوراندن مردم بودند
اواخر اسفندماه، آخوند خمينی جشن نوروز را سوگواری دانست و در اعلاميه ای که در اين زمان پراکندند چنين نوشت
دستگاه حاکمه ی ايران به احکام مقدسه ی اسلام تجاوز کرد وبه احکام مسلمه ی قرآن قصد تجاوز دارد. نواميس مسلمين در شرف هتک است و دستگاه جابر با تصويب نامه های خلاف شرع و قانون ميخواهد زنهای عفيف را ننگين و ملت ايران را سرافکنده کند
دستگاه جابر در نظر دارد تساوی حقوق زن و مرد را تصويب و اجرا کند
يعنی احکام ضروريه اسلام و قرآن را زير پا بگذارد. يعنی دخترهای هجده ساله را به خدمت نظام وظيفه اجباری ببرد و به سربازخانه ها بکشد. يعنی دخترهای جوان و عفيف مسلمانان را بمرکز فحشا ببرد. من اين عيد را برای جامعه مسلمين عزا اعلام می کنم


در 2 فروردين 1343 برابر با سالمرگ امام شيعيان، جعفرصادق تازی تبار؛ نشستی در خانه ی خمينی در قم بر پا شد و در نيمروز به مدرسه فيضيه کشانده شد. با سخنان تند و ناسزاگويی ميان آخوندک ها با مردم درگيری پيش آمد که دو نفر کشته و يک زخمی بجای گذاشت
خمينی که سر در هوای خونريزی و ويرانگری داشت، اين رويداد را پيراهن عثمان کرده و شماری از مويشگران ( روضه خوانان ) را از قم به تهران و به ديگر شهرها و شهرستانها فرستاد تا در ماه محرم رويداد فيضيه را در ميان مردم بپراکنند
علی خامنه ای را به بيرجند، محمد جواد باهنر را به همدان، ربانی املشی به کاشان و محمود دعايی به کرمان فرستاده شدند

روز 10 محرم، برابر با عاشورا در ساعت 4 نيمروز، خمينی به مدرسهء فيضيه رفت و پس از يادآوری از کشته شدن حسين با درشتی و تندی به دولت گفت
اينان نمی خواهند در اين مملکت قرآن باشد. نمی خواهند در اين مملکت احکام اسلام باشد. اينها ما را می کوبند. ميخواهند روحانيت را که سد راه است از ميان بردارند. آقای شاه اينها ميخواهند ترا يهودی معرفی کنند

خمينی در قم دستگير و به تهران رسانده ميشود. نخست در باشگاه افسران و سپس پادگان قصر زندانی می شود. چند خودرو ارتش، در نمايشهای خيابان و درگيريها به آتش کشيده شد. آخوندهای شورشی به آشوبگری در گذرگاه خيابانهای ری، اميرکبير، بهارستان، گرداگرد بازار، ميدان توپخانه و مخبرالدوله پرداختند. در خيابان سيروس به فروشگاههای يهوديان که ابزار موسيقی می فروختند تازش بردند و به آتش کشيدند. تلاش ويرانگرانهء آنان در بازار و ميدان ارک برای تسخير اداره ی راديو، مرکز تسليحات و کلانتری ها برای بدست آوردن جنگاچ ( سلاح ) به جايی نرسيد

در 11 آبانماه، آشوب با دستگيری خمينی و دادرسی و کشتن دو تن از باجگيران غداره بند: طيب حاج رضايی و اسماعيل رضايی؛ پايان يافت

با اينکه خمينی به مرگ بزه ور شده بود، چند آخوند که واژه آيت الله را يدک کش خود کرده بودند به خمينی عنوان آيت الله دادند. خمينی از مرگ رهايی يافت و به بيرون کشور ترکيه و سپس به عراق روانه شد

زبونی ها که در خمينی ريشه دوانيده بود، بياری دستهای بيگانه 15 سال بعد به آتش سوزی سينما رکس آبادان، قم، تبريز، خونريزی 17 شهريور ميدان ژاله، آتش زدن مسجد کرمان، جانگدازهء دانشگاه تهران در 13 آبانماه 1357 و برپايی شورشهايی انجاميد که تا امروز مردم را به خاک وخون و سرزمين ما را به خاکستر سياه و نيستی کشانده است


دکتر خانک صنعتی

RtKhanak15KhordadP.lbi
contact us: iran_unity@yahoo.com | © 2003 Sangar MihanParastan
Posted 23-May-2003 | Revised 05-Jun-2003